← Back
आदित्य हृदय स्तोत्रम्
॥
आदित्यहृदयस्तोत्रम् ॥
ततो युद्धपरिश्रान्तं समरे चिन्तयास्थितम् ।
रावणं चाग्रतो दृष्ट्वा युद्धाय समुपस्थितम् ॥1॥
दैवतैश्च समागम्य द्रष्टुमभ्यागतो रणम् ।
उपगम्याब्रवीद्राममगस्त्यो भगवांस्तदा ॥2॥
अगस्त्य उवाच —
राम राम महाबाहो शृणु गुह्यं सनातनम् ।
येन सर्वानरीन् वत्स समरे विजयीष्यसि ॥3॥
आदित्यहृदयं पुण्यं सर्वशत्रुविनाशनम् ।
जयावहं जपेन्नित्यं अक्षय्यं परमं शिवम् ॥4॥
सर्वमंगलमाङ्गल्यं सर्वपापप्रणाशनम् ।
चिन्ताशोकप्रशमनं आयुरारोग्यवर्धनम् ॥5॥
रश्मिमन्तं समुद्धृत्य देवं आदित्यं एव हि ।
नमस्येत् सर्वलोकस्य पतिं तेजो निधिं रविम् ॥6॥
नमः सावित्रे जगदेकचक्षुषे जगत्प्रसूते प्रभवाप्ययाय ।
नमः नमस्तेऽस्तु तेजसामुपार्जिते नमः नमस्तेऽस्तु तपस्विनोऽनघ ॥7॥
आदित्यं जातमध्यं च ब्रह्मेशं च परायणम् ।
महर्षीणां च सर्वेषां लोकानां पतये नमः ॥8॥
तेजसामपि तेजस्वी द्वादशात्मा विभावसुः ।
विभावसुर्भगवान् सूर्यः सर्वात्मा सर्वदर्शनः ॥9॥
हरिदश्वः सहस्रार्चिः सप्तसप्तिर्मरीचिमान् ।
तिमिरोन्मथनः शम्भुः त्वष्टा मार्तण्डकोऽंशुमान् ॥10॥
हिरण्यगर्भः शिशिरस्तपनो भास्करो रविः ।
अग्निगर्भोऽदितेः पुत्रः शङ्खः शिशिरनाशनः ॥11॥
व्योमनाथस्तमोभेदी ऋग्यजुःसामपारगः ।
घनवृष्टिरपां मित्रो विंध्योवित्प्लवगो रविः ॥12॥
आतपी मण्डली मृत्युः पिङ्गलः सर्वतापनः ।
कविर्विश्वो महामेषो ज्योतिषां पतये नमः ॥13॥
तप्तचामीकराभाय हरये विश्वकर्मणे ।
नमस्तमोनिरुद्धाय ह्यह्नः पतये नमः ॥14॥
जयाय जयभद्राय हर्यश्वाय नमो नमः ।
नमो नमः सहस्रांशो आदित्याय नमो नमः ॥15॥
नम उग्राय वीराय सारङ्गाय नमो नमः ।
नमः पद्मप्रबोधाय मार्ताण्डाय नमो नमः ॥16॥
ब्रह्मेशानाच्युतेशाय सूर्यायादित्यवर्चसे ।
भास्वते सर्वभक्षाय राउद्राय वपुषे नमः ॥17॥
तमोघ्नाय हिमघ्नाय शत्रुघ्नायामितात्मने ।
कृतघ्नघ्नाय देवाय ज्योतिषां पतये नमः ॥18॥
तप्तचामीकराभाय हरये विश्वकर्मणे ।
नमस्तमोनिरुद्धाय ह्यह्नः पतये नमः ॥19॥
नमः सोमाय चादित्याय नमो यज्ञाय चाग्नये ।
नमः प्रजाभ्यः सृष्ट्याद्याय भास्कराय नमो नमः ॥20॥
आदित्यहृदयं पुण्यं सर्वशत्रुविनाशनम् ।
जयावहं जपेन्नित्यं अक्षय्यं परमं शिवम् ॥21॥
एष ब्रह्मा च विष्णुश्च शिवः स्कन्दः प्रजापतिः ।
महेन्द्रो धनदः कालो यमः सोमो ह्यपां पतिः ॥22॥
पितरो वसवः साध्या ह्याश्विनौ मरुतो मनुः ।
वायुर्वह्निः प्रजाप्राण ऋतुकर्ता प्रभाकरः ॥23॥
आदित्यः सविता सूर्यः खगः पूषा गभस्तिमान् ।
सुवर्णसदृशो भानुर्हिरण्यरेता दिवाकरः ॥24॥
हरिदश्वः सहस्रार्चिः सप्तसप्तिर्मरीचिमान् ।
तिमिरोन्मथनः शम्भुः त्वष्टा मार्तण्डकोऽंशुमान् ॥25॥
एष देवासुरगणान् लोकान् पाति गभस्तिभिः ।
एष तेगभृतां लोकान् प्रतिष्टः सर्वदेवता ॥26॥
एष ब्रह्माच विष्णुश्च शिवः स्कन्दः प्रजापतिः ।
महेन्द्रो धनदः कालो यमः सोमो ह्यपां पतिः ॥27॥
पितरो वसवः साध्या ह्याश्विनौ मरुतो मनुः ।
वायुर्वह्निः प्रजाप्राण ऋतुकर्ता प्रभाकरः ॥28॥
एवं ब्रुवाणो भगवांस्ताम् दृष्ट्वा राघवस्तदा ।
सर्वशोकविनिर्मुक्तो धृत्याध्यात्मं समन्वितः ॥29॥
आदित्यं प्रेक्ष्य जप्त्वा तु परं हर्षमवाप्तवान् ।
त्रिराचम्य शुभां कृतवा धनुरादाय वीर्यवान् ॥30॥
रावणं प्रेक्ष्य हृष्टात्मा युद्धाय समुपस्थितः ।
सर्वशत्रुनवध्यानां ह्येषा मे सिद्धिरुत्तमा ॥31॥
एवं उक्त्वा तदा अगस्त्यो जगाम च यथागतम् ।
एतच्छ्रुत्वा महातेजा नष्टशोकः परं मुदितः ॥32॥